Peter's Blog

Gisteren was de eerste Vlaamse Havendag. Na het grote succes van 100 jaar Zeebrugge van vorig jaar, waar wij ook naar afzakten, nam Vlaams minister-president Kris Peeters het initiatief om voortaan op geregelde tijdstippen het grote publiek een kijkje achter de schermen van de grote Vlaamse zeehavens en de omliggende bedrijven te gunnen. Als nieuwbakken Gentenaar lag de keuze voor de hand: het zou onze eigen Gentse haven worden. Ideaal om ook eens een stuk van het traject van de potentiële lightrail te verkennen.

Samen met uitermate aangenaam gezelschap (en zonder deze afhaker) opteerden we ervoor om de havenzone per fiets te verkennen: twee van de drie fietstochten en een extra stukje naar het Kluizendok koppelden we aan elkaar, goed voor een tochtje van +/- 35 km plus de rit heen en terug. Op een klein tijdelijk regenvlaagje na heel de tijd geluk gehad met het weer.

En of het de moeite was! De Weba en het kruispunt van de R4 en de Kennedylaan aan de gekende Eurosilo's zijn zowat de enige punten in de haven die ik iets of wat kende, op een bedrijfsbezoekje (en dus vooral de binnenkant) aan Volvo Cars en Sidmar na. Zeker de moeite om het hele terrein eens met de fiets te bekijken, langs de kade te rijden, laden en lossen van schepen gade te slaan,... De tocht ging ook een stuk langs het prachtige hinterland, zoals de dorpen aan de Moervaart.

Ferm interessant was ook de rondrit (met de bus) langs Oiltanking Ghent (die de Europese luchthavens via pijpleidingen van brandstof voorziet) en door Sidmar. Deze keer werden de kaaien en de gigantische ijzererts en steenkoolvelden bezocht, kregen we een goed zicht op de hoogovens en passeerden we aan de cokesfabriek waar net een verse lading brandende steenkool gekoeld werd met water, met uiteraard een ferm grote wolk waterdamp genereerde. Aangezien ik vroeger reeds de walserij en staalfabriek bezocht had, was het ideaal om nu eens de andere kant te bekijken.

Jammergenoeg waren we net te laat om een kijkje te nemen bij Stora Enso en Sita, wat de terugtocht nog wat zwaarder maakte. Thuisgekomen geraakten we de zetel toch eventjes niet meer uit.

De fijne dag hebben we afgesloten met een BBQ, waarop ook afhaker, ondertussen herdoopt tot laatkomer ons alsnog kwam vergezellen. Onze toffe buurman, die we deze keer wel een briefje in de bus bezorgden met excuses voor eventuele overlast en een GSM-nummer voor in geval van problemen, kon het blijkbaar toch nog altijd niet appreciëren waardoor ik vanmorgen vrij vroeg mocht ontwaken met het nieuws en de lottocijfers op Radio 1, eerst denkende dat een of andere grapjurk een radio onder mijn bed of in de living gelegd had gezien het volume...

Meer sfeerfoto's zijn hier te vinden.