Peter's Blog

Backups: iedereen erkent het nut ervan, maar niemand maakt er. Zo ik ook, tot voor kort. Mijn talk op Barcamp Gent 2 ging dan ook over rsnapshot en de setup die ik hier gebruik met de WD MyBook en Wake-on-LAN.

Maar bij het begin van Barcamp liep het al meteen mis: mijn laptop wou niet ontwaken uit de slaapstand en na een reboot kreeg ik hem ook niet meer aan de praat. De presentatie heb ik dan maar gemaakt op (en gegeven met) een reservelaptop. Meer over barcamp later. De presentatie komt maandag online, gezien ik de presentatie hier niet staan heb.

Vanavond kreeg ik mijn laptop echter niet meer aan de praat. Geen idee waarom. En vanavond ben ik dan ook ferm content dat ik zoiets heb als backups :-) Deze post werd geplaatst met de LiveCD terwijl de installatie gezappig verdergaat. Straks nog mijn pakketlijstje apt-getten en mijn backup terugzetten en we zijn weer vertrokken. Backups, you gotta love them!

Man man man, waar is de geloofwaardigheid van De Redactie naartoe als ze uitpakt met een item met als titel Koninklijke familie neemt graag de trein. Staat toch wel in schril contrast met de drie vliegtuigen die men nodig had voor het staatsbezoek aan India: eentje voor de koning en zijn gevolg, eentje in reserve voor mochten er problemen zijn, en eentje voor Karel De Gucht die achterna kwam. Om nog maar te zwijgen van de talloze uitstapjes naar het buitenverblijf in Frankrijk, met het vliegtuig, op kosten van de belastingbetaler op een niet-transparante manier via de budgetten van defensie, ondanks de riante dotatie en het gigantische wagenpark.

Nee, dit moet echt een grap zijn, ironie ten top. Helaas, als je het nieuwsitem bekijkt, zou een mens nog bijna gaan geloven dat de koning regelmatig de trein neemt.

Zaterdag was ik de gehele dag te vinden in het Vlaams Parlement. Daar ging immers het allereerste inhoudelijk congres door van Jong N-VA: Pluspunt, de jeugd van nu over het Vlaanderen van morgen. En het was meteen een schot in de roos met redelijk wat volk, een heel fijne sfeer en redelijk wat inhoudelijk werk verricht.

Zelf nam ik deel aan de debatten in de commissie onderwijs, na reeds een paar jaar meegewerkt te hebben in de werkgroep onderwijs aan deze thema's. Fijn ook om het debat te voeren in de commissiezalen van het parlement: prachtige omgeving, goede setting en ideaal voor debat. Qua onderwijs kwam er nog het meeste van alles uit de bus, met tal van onderwerpen en een heleboel pluspunten. Zo pleit Jong N-VA vanaf nu voor een vervroeging van het vak Frans (2de leerjaar) en Engels (5de leerjaar), voor de middenschool in de eerste graad van het secundair onderwijs, voor meer keuzevakken in de laatste graad, voor een verplicht vak ‘burgerzin’ of ‘maatschappelijke oriëntatie’ (geënt op de cursus Maatschappelijke Oriëntatie voor nieuwkomers) en heel wat initiatieven rond internationale studentenmobiliteit. Een van de zaken waar ik zelf het initiatief nam, was het stemrecht voor kotstudenten: sinds zaterdag is Jong N-VA nu ook officieel pleitbezorger om studenten op voorlegging van hun inschrijvingsbewijs en huurcontract stemrecht te geven voor de gemeenteraadsverkiezingen in hun studentenstad, alsook de mogelijkheid om in hun studentenstad een stem uit te brengen (voor de eigen kiesomschrijving) voor de Vlaamse, federale en Europese verkiezingen.

Uiteraard werden ook in de andere commissies (wonen en mobiliteit, welzijn en gezondheid, en gezinsbeleid) nog heel wat interessante punten besproken en goedgekeurd. Een overzicht hiervan komt binnenkort op de website. Een aantal andere puntjes (waaronder voorstellen van het dagelijks bestuur) haalden het niet: basisdemocratie ten top. Zo moet dat zijn!

Meer van dat dus!

Goed bezig, Marino! Een uitstekende zet om meteen komaf te maken met alle mogelijke speculaties omtrent de benoeming van die drie narren die maar blijven aangeven de wetten te zullen blijven overtreden. Korte metten maken met zulke onnozele spelletjes, tijd voor belangrijker zaken. Goed bezig dus, consequent en volledig in lijn met eerder genomen beslissingen. Er zijn er die daar nog een ferm puntje aan kunnen zuigen.

Ja, Marino Keulen, ik heb het wel voor die man. Een ferm lichtpunt in zijn duistere partij.

Nog niet zo lang geleden schreef ik dit:

Echter, ik vind Spirit geen serieuze partij, een partij zonder samenhangend verhaal. Ik heb wel sympathie voor links-liberale ideeën, maar ik erger mij vooral aan het "progressieve om het progressieve", zoals de voorzitster dat belijdt. (...) "Progressief" geeft helemaal geen inhoud aan waar pakweg Spirit voor staat en is bijgevolg geen USP, een label dat geen meerwaarde geeft aan de partij of het idee dat ze verkoopt.

Met de huidige crisis waarin Spirit verkeert, wordt dit weer bijzonder actueel. Zo schreef Carl Devos dit weekend een bijzonder cynisch maar wel sterk commentaarstuk over de existentiële vragen bij Spirit, met ondermeer dit:

Het debat over de naamsverandering en over de vraag wie voor hoe lang voorzitter moet worden is van secundaire orde. Zelfs de vraag of Vl.Pro alleen of in kartel naar de kiezer moet, is een afgeleide en afleidende discussie. Ze kunnen niet maskeren dat hét fundamentele probleem daarmee niet aangepakt wordt. Waar staat die partij voor? Wat is haar USP? Roepen dat je de meest progressieve partij bent, heeft blijkbaar niet geholpen.

Blijkbaar moet je geen groot politicoloog zijn om deze vaststellingen te kunnen maken :-)

Geboren Ledebergenaar Frank De Winne vertrekt in mei 2009 voor de tweede keer naar hogere sferen, en zal er zelfs als eerste Europeaan gedurende een paar maanden het bevel voeren over het internationaal ruimtestation aka ISS. Een ware primeur voor Europa en de ESA. Chique dinges zeg!

Ondertussen is ook het woordelijke verslag beschikbaar van de vraag die Helga vorige maand in de Senaat stelde omtrent de lightrail naar Gent-Zeehaven, waarover ik reeds eerder schreef. Het antwoord van de minister leert ons dat de lijn 204 volgens de huidige voorlopige planning van Infrabel voorzien is om met het (nodige) signalisatiesysteem ETCS uitgerust te worden tegen 2022. Nog niet voor binnenkort dus. Dit terwijl net deze lijn van 22,7 km lang bijzonder geschikt zou zijn voor lightrail: daar waar een conventionele ("heavy rail") pas rendabel (of te prefereren) is vanaf afstanden van 30 km, is een lightrail ideaal voor afstanden van 10 tot 40 km. Een hogere prioriteit dan reguliere binnenlandse lijnen die nog lang met uitsluitend heavy rail toestellen bediend zullen worden gezien de afstand, lijkt me hier wel aangewezen. Dan staat niets de uitbating van dergelijke verbinding met hoog potentieel (zie de studie van Traject) door de NMBS nog in de weg.

Als Vlaanderen hier het heft in eigen handen zou nemen en zelf (via De Lijn) met eigen middelen een degelijke verbinding zou willen opzetten, of ook maar zou willen ondersteunen, moet echter wat wetgeving aangepast worden en een samenwerkingsakkoord afgesloten worden tussen Vlaams Gewest en federale overheid. Eerder een kwestie van politieke wil dus.

En daar wringt het schoentje natuurlijk. Hoewel een studie van het ingenieursbureau Grontmij het potentieel van drie andere mogelijke lightrailtrajecten aangeeft, moet Vlaams minister voor mobiliteit Kathleen Van Brempt in Knack (volledig artikel hier) toegeven dat het dossier lightrail bij de NMBS heel gevoelig ligt. Nu, ze doen er daar ook alles aan om niet die weg te moeten inslaan. Hoewel de studie van Traject hogere cijfers voorspelt voor de lijn naar Gent-Zeehaven, vindt de NMBS het nodig die studie nog eens over te doen. Die zou er trouwens zijn tegen 15 oktober, maar is er blijkbaar nog steeds niet. Daarover komt trouwens nog een vervolgvraag in de Senaat, maar dan over de voorlopige oplossing met heavy rail.

Een lightrail (en zelfs een klassieke dieseltrein) naar Gent-Zeehaven is dus zeker niet voor morgen, als die er al ooit van komt. Wat in pakweg Limburg kan met het Spartacusplan waar De Lijn een sneltram aka lightrail gaat inzetten op Infrabel-sporen (zie bvb hier), kan helaas niet in Oost-Vlaanderen, in de grootste werkgelegenheidspool van Oost-Vlaanderen en ver daarbuiten. Een spijtige zaak wat mij betreft, en iets waarvoor we aan de kar zullen moeten blijven sleuren. Het blijft vooralsnog wachten op politici met voldoende durf.

Binnenkort, als het (Hervormings)verdrag van Lissabon, aka de Europese grondwet-die-geen-grondwet-genoemd-mag-worden, geratificeerd is door alle lidstaten krijgen we een permanente voorzitter van de Europese Raad, wat neerkomt op een heuse Europese president. Weliswaar eentje met minder bevoegdheden dan zijn collega's, gezien de EU geen echte natie is. Fantastische zaak op het eerste zicht: een versterking van de EU als volwaardige gesprekspartner en samenwerkingsplatform. Eenheid in verscheidenheid.

Een president, dat doet ook denken aan heuse presidentsverkiezingen. Maar helaas: wij gaan onze Europese president niet verkiezen. Er zal geen race zijn naar het Résidence Palace. Er zal ook geen campagne zijn. Eigenlijk zullen er zelfs geen kandidaten zijn. Er worden namen gesuggereerd, ja. Tony Blair, Jean-Claude Juncker, Bertie Ahern, José María Aznar. Maar heel waarschijnlijk wordt te elfder ure nog iemand anders uit de hoed getoverd. Iemand zonder scherpe tegenstanders, en dus wellicht zonder mening. De kandidaten zullen niet met elkaar in debat gaan en het publiek zal voor- en tegenargumenten niet kunnen afwegen. Bij ons wordt de president aangeduid. Door de grote jongens en dat ene meisje. Door de Merkels, de Sarkozy's, de Letermes, de Balkenendes, de Berlusconi's, god betert. Zij zullen onder elkaar uitmaken wie onze president wordt, zoals de kardinalen onderhandelen over wie de nieuwe paus wordt.

Nee, helemaal niet logisch als je 't mij vraagt, en een ferm gemiste kans. Dit terwijl net wij de democratie ook willen uitdragen naar de rest van de wereld. Naar overal waar er een president wordt verkozen, sturen wij waarnemers. Om te controleren of iedereen die dat wilde zich kandidaat kon stellen. Of de campagne fair verlopen is. Of er niet gefraudeerd werd bij het tellen van de stemmen. Of er niet gefoefeld is met de stembiljetten. Of de stembussen ordentelijk gesloten waren. Wie een slecht rapport krijgt, wordt gestraft. We geven de leiders geen visa meer, we bevriezen hun tegoeden, we schorten de handel op. Europa lacht er niet mee als de democratie met de voeten wordt getreden. Behalve als het om zichzelf gaat blijkbaar.

In het kader van dit debat organiseert het Vlaams-Nederlands huis deBuren een lezingenreeks onder de titel 'De President van Europa'. Tijdens drie avonden houden telkens twee sprekers een prikkelende verkiezingsrede, uitgaande van de oproep:'Kies mij als president van Europa!'. Gisteren ging de tweede avond door. Een van de sprekers was Hendrik Vos, hoogleraar Europese Politiek aan de UGent, Centrum voor EU-studies. Hier in het midden op de foto, genomen na ons Europadebat met Frieda Brepoels en Bart Staes. Een verkorte versie uit zijn toespraak is terug te vinden in De Standaard. Ik vind het echter een bijzonder goed stuk dat bovendien fantastisch verwoord is, en neem het dan ook graag over, hieronder bij "lees meer". Ook de stukjes cursief hierboven zijn overgenomen uit zijn tekst: ik kon het gewoon niet beter verwoorden. Hoog tijd dat Europa de ballen krijgt om te doen wat het belooft te doen, om die prachtige ambities en nobele doelstellingen ook in realiteit om te zetten. Dat zou pas de Change zijn die we hier nodig hebben!

Lees meer! »

Vlaanderen onderschat compleet hoe onverschillig de doorsnee Waal in normale omstandigheden tegenover de problemen van de rand rond Brussel staat. Met werkloosheidscijfers boven 20 of 30 procent op sommige plaatsen zijn er bekommernissen die meer acuut zijn dan de taal van de kiesbrief van enkele bevoorrechte villa-eigenaars zoals ze vaak worden gezien. Zeg maar rijke Brusselaars.

(...)

En wat nu? Zoals minister-president Kris Peeters zei na afloop van de laatste vergadering van de Vlaamse Regering: 'We hebben een gedachtewisseling gehad over de niet-benoeming van de drie burgemeesters. We hebben afgesproken geen enkel commentaar te geven.' Met andere woorden: het is brol! Het is vervelend voor de Franstalige partijen die nu bereid zijn om toch een staatshervorming te onderhandelen. Het is nog meer problematisch voor de Vlaamse Regering die de knoop niet kan doorhakken en nu al gezichtsverlies lijdt. En als Franstalige zal ik me niet moeien met de rivaliteit tussen CD&V en Open VLD.

Alain Gerlache, secretaris-generaal van de 'Communauté des Télévisions Francophones' in De Standaard

Vandaag kreeg ik weer een pakketje met nieuw speelgoed geleverd. Vrijdag een TerraTec Aureon 5.1 USB MK II besteld en vandaag geleverd gekregen, best snel.

Ik heb nog een fijn surround setje liggen dat ik vroeger op mijn desktop pc (met ingebouwde 5.1 geluidskaart) gebruikte, maar dat ondertussen in onbruik geraakt was sinds de desktop het begeven had en ik op een laptop overgeschakeld was. Nu kan ik dat eindelijk terug gaan gebruiken zie! Terug 5.1 geluid via de laptop, maar ook via de DVD-recorder aan de TV. Mijn setje beschikt immers enkel over 3 mini-jack aansluitingen, en de DVD-recorder enkel over een S/PDIF aansluiting. Gezien de TerraTec ook een S/PDIF line-in heeft, kan ik het boeltje ook meteen terug als home cinema gebruiken, in de living, op de TV.

Binnenkort is het echter de bedoeling dat aan te sluiten op dit speelgoed, dat eveneens besteld is, maar nog wel even op zich zal laten wachten. Dan kan ik de boel gewoon streamen, bvb vanop de NAS, wireless, wat vaneigenst vree wijs zou zijn.

Ik had specifiek voor de TerraTec gekozen gezien de goede ondersteuning onder Linux, zoals ondermeer hier beschreven. En inderdaad: inpluggen, in de instellingen aanduiden als "default" geluidskaart, en spelen maar. Helaas: enkel de front speakers (en de subwoofer) spelen. De rest zal nog even zoeken en prutsen worden. Blijkbaar is er wel een en ander veranderd in de default linux installaties (althans bij Ubuntu), met oa PulseAudio ed. Met mijn vorige opstelling op de desktop met Gentoo en een Creative Live! 5.1 kaartje (emu10k1 driver) had ik geen enkel probleem: alles werkte direct, volumeregeling overal in te stellen, en zelfs heel mooie dingen te doen door elk kanaal apart aan te sturen ed. Hopelijk krijg ik het hier ook nog in orde. Tja, Linux, sommige dingen gaan supervlot, andere vereisen dan weer wat zoekwerk.

Ik schreef reeds over de VEP Powerweeks on blogging. Het (eerste) project nadert reeds haar einde en wordt besloten met een heuse megaconference: vanuit de lokalen van IBBT in Gent kan je deelnemen aan een videoconferentie met deelnemers in Zweden en Catalonië. Ook van thuis uit kan je deelnemen via chatkanaal. Vanaf 18u wordt de boel opgezet, om tegen 20u te kunnen starten met de eigenlijke discussie. Wegens een andere toezegging zal ik er dan niet bij zijn, maar ik ga wel van 18u tot 19u een kijkje nemen bij IBBT. 't Is omdat het niet ver is hé ;-)

Maar voor die grote megaconference worden nog volop deelnemers gezocht. Zin om deel te nemen aan de discussie, of gewoon een videoconferentie op dergelijke schaal mee te maken, laat dan zeker iets weten (hier in de comments of aan Nele.Vaesen-AT-i-city.be) en kom gewoon af naar IBBT. Er zullen broodjes en drank klaar staan.

Al veel gehoord van Ubuntu Linux, maar het nog nooit durven proberen? Dan is nu het ideale moment! Maandag geven VTK-WVS, WVS-HoGent en Zeus immers een inleidende Ubuntu-les in De Plateau. Je kan er, voorzien van de nodige uitleg en assistentie, zelf aan de slag op de pc's van de pc-klassen en krijgt na afloop ook nog eens een gratis CD'tje mee naar huis. Aanrader! Aankondigingen vind je hier en hier en een affiche hier.

Dezelfde organisaties organiseren op donderdag 20 november eveneens een LaTeX-les die gegeven wordt door ondergetekende. Eveneens gratis en voor niets. Het is vooral een inleidende les, deels gericht op het schrijven van een thesis met LaTeX. Aankondiging hier en meer over LaTeX hier.

Fijn te zien ook dat VTK-WVS nog steeds actief is. Ik heb dat nog samen met Femi opgericht in 2003, waarna meteen een aantal enthousiastelingen hun schouders onder het project staken en er mee vorm aan gaven. Oh those sweet memories.

De Redactie meldt dat het gereputeerde National Geographic Traveler Magazine het historisch centrum van Gent na bevraging van een panel reisexperten in zijn top drie gezet heeft van de meest authentieke historische bestemmingen ter wereld. Chique dinges zeg! Gent rulet, maar dat wisten we als nieuwbakken Gentenaar al langer natuurlijk ;-) Deze keer werd vooral gevraagd naar historische topbestemmingen, die toch duurzaam beheerd worden met een levendige lokale gemeenschap. En ge moogt gerust zijn dat er hier een levendige lokale gemeenschap is! Het magazine beschrijft Gent, als "een glorieuze eclectische stad, met een voortreffelijke mix tussen oude en moderne gebouwen. In tegenstelling tot zijn buur Brugge, heeft Gent het karakter van een functionerende stad, en niet van een openluchtmuseum". Snoeihard gewoonweg.

We moeten er volgens mij dan ook alles aan doen om die goede waarden te behouden! In dat opzicht verstuurde ik in augustus dan ook dit persbericht waarin we met N-VA Gent respect eisen voor de bewoners én het authentiek historisch erfgoed van de Vrijdagmarkt en omgeving, alwaar vastgoedgroep Limitless maar al te graag een winkelcentrum wil inplanten. We moeten resoluut gaan voor spijkerharde garanties voor een degelijke bescherming op basis van een reconstructieverplichting bij (al dan niet moedwillige) vernietiging van waardevolle stukken op straffe van dwangsommen. Dat, tegen tal van adviezen in, de alomgewaardeerde Vrijdagmarkt (die De Redactie dan ook graag als beschrijvend beeld bij haar artikel plaatst) en het Grootkanonplein nog altijd niet als beschermd stadszicht erkend zijn, kan echt niet. De adviezen van de stadsdiensten terzake, die hier veel energie in stoppen, dienen op zijn minst met meer respect behandeld te worden.

Prachtige foto's geleend bij Jogger Dirk.

Na een zacht duwtje van Jan doe ik sinds gisteren ook mee aan de VEP Powerweeks on blogging. Het VEP-project staat voor Virtual European Parliament en is een uitloper van het I-city verhaal: een project om (jonge) burgers meer te betrekken bij de werking van het Europees Parlement. Deelnemers kunnen participeren aan discussies en ideeën aanbrengen gerelateerd aan de reële agenda van het EP via "Innovation Jam" achtige software, MegaConferencing software (video-conferencing met 100-400 deelnemers) in Virtual Parliament Sessions, Web 2.0 toestanden (blogs, wiki’s, tagging,...) en SMS-voting. Voorlopig is het project geconcentreerd op jongeren uit 3 Europese regio's: Luleå (Zweden), Catalonië en Vlaanderen. Voor Vlaanderen kan er op ondersteuning van IBBT gerekend worden, oa voor de megaconferencing (op basis van Jabber blijkbaar).

Deze week gaat er een discussion jam door over Issues in the blogosphere. Volgende week komen de suggesties en op 20 november gaat de grote mega video conferentie (in HD) door.

Gezien mijn interesses in nieuwe (web)technologie en (Europese) politiek kon ik het natuurlijk niet laten om mee te doen. Nieuwe deelnemers zijn ook nog altijd welkom: zie hier voor meer info.

Vandaag zijn er twee heel interessante opiniestukken te vinden in De Standaard: eentje van Pieter Timmermans van de ondernemingsfederatie VBO en eentje van Luc Cortebeeck van ACV. Hoewel ik op heel wat andere domeinen verre van akkoord ga met Timmermans/VBO (bvb mbt fiscaliteit, de notionele interestaftrek, de beperking van de ontslagvergoedingen voor bedienden,...) kan ik hem in deze opinietekst alleen maar volledig bijtreden. Hij haalt een heleboel sterke punten aan, en schetst duidelijke grenzen aan het stakingsrecht die de laatste tijd meer en meer overtreden werden door de vakbonden.

Cortebeeck schiet er dan weer compleet naast. Het ongenoegen van klanten of gestrande reizigers bij NMBS-stakingen is vooral de schuld van de media. Yeah right. En alle grenzen aan het stakingsrecht (bvb toegang voor werkwilligen) staat quasi gelijk aan een volledige afschaffing van dat stakingsrecht of zelfs de vakbonden. Dat werkgevers een beroep doen op rechters om hun via democratisch gestemde wetten ingestelde rechten af te dwingen, kan voor hem niet. Komaan hé, niet zeveren, uw rechten houden op waar die van een ander beginnen. Waar Cortebeeck wel een punt scoort, is ivm het beroep dat vakbonden kunnen aantekenen bij rechterlijke uitspraken mbt stakingen: derdenverzet voor dezelfde rechter, die intussen een vonnis geveld heeft ten voordele van de werkgever en een beetje later zou moeten toegeven dat hij zich flagrant heeft vergist, dat lijkt me idd niet echt logisch. Dat hij in het slot van zijn tekst aangeeft dat een staking een allerlaatste middel is om vastgelopen overleg opnieuw vlot te krijgen, lijkt me in het licht van de recente "preventieve staking" ook niet meteen geloofwaardig.

De afsluiter van Timmermans, met de vraag naar respect voor elementaire basisregels en transparantie en aansprakelijkheid, kan ik alleen maar onderschrijven. Men kan idd niet steevast eisen dat de vakbond de enige gesprekspartner van de werkgever mag zijn, en bij conflict officieel niet bestaat. Als VBO een duidelijke keuze maakt voor meer transparantie door van een feitelijke vereniging over te stappen naar een vzw-statuut, zouden de vakbonden daar beter een voorbeeld aan nemen, of daar wettelijk toe verplicht worden. Het lijkt me de meest logische manier om ieders rechten, die van werknemers en werkgevers, te kunnen garanderen.

Interessante lectuur en zeker het lezen waard!

En voor de rest Sarah, hoe zit het met je wetsvoorstel op het rookverbod?
Compleet vast. Niemand laat N-VA op dit moment scoren. Alle stappen zijn afgelegd, het moet enkel nog finaal gestemd worden, eerst in de commissie, daarna in de plenaire. Maar ik kreeg gisteren te horen dat de PS van minister van welzijn volksgezondheid Onkelinx mijn wetsvoorstel niet wil steunen als N-VA mee ondertekent. Dat is frustrerend zeg! Vooral omdat je weet dat iedereen eigenlijk op dezelfde lijn zit. De PS is zelf voorstander, maar toch gaan ze dwars liggen. Politique politicienne van de laagste soort.

Uit een interview door Jong N-VA UGent met Sarah Smeyers in Den Borluut nr 1, p15.

Verder ook een heel goed en sterk nummer trouwens. Ik ben enorm blij te zien dat het mijn kindje zo goed voor de wind gaat. Het bestuur van dit jaar doet dat ferm goed, blijven gaan mannen (en vrouw)!

Deze maand werd alweer een symbolische grens doorbroken: de schuld van de Belgische staat bedraagt nu meer dan 300.000.000.000 € (300 miljard euro), of 28.125 € per inwoner, kinderen inbegrepen. (bron) De druppel die deze emmer van de symbolische grens deed overlopen, was de beslissing om nieuwe leningen voor 20 miljard euro aan te gaan om de banken te redden van de financiële crisis. Nu, over die laatste maatregel kunnen we zeker discussiëren. Wat echter onmogelijk goed te praten valt, is dat ondanks deze financiële molensteen om de nek de federale regering nog altijd blijft cadeautjes uitdelen, en blijft geld uitgeven voor bevoegdheden die de hare niet zijn, zoals bijvoorbeeld het grootstedenbeleid (gewestbevoegdheid) of de schoolpremie (= onderwijs, gemeenschapsbevoegdheid). Hiermee ophouden zou de federale regering meteen 1 miljard euro per jaar besparen. Hopelijk wordt dit voorstel dan ook snel goedgekeurd en houden alle (Vlaamse) partijen zich eraan.

Nu, we moeten uiteraard niet enkel schieten op de regering Leterme Un. Iedereen erkent wel dat de tijden nu iets moeilijker zijn, hoewel er toch mogelijkheden zijn zoals hierboven beschreven. Erger is het feit dat tijdens de voorbije paarse legislaturen, toen de economie op haar hoogtepunt draaide, de staatsschuld nominaal steeg omdat de paarse partijen niets liever deden dan nog maar eens nieuwe cadeautjes in het leven te roepen, zeker vlak voor verkiezingen: stookoliecheques en schoolpremie, anyone? Of eveneens: ook het hierboven aangehaalde grootstedenbeleid werd (illegaal) financieel versterkt ten gunste van de achtertuinen van enkele politieke kopstukken. (zie oa hier) Dit ondanks alle vreugdekreten van oa Reynders en Verhofstadt dat de staatsschuld daalde: relatief tov het BNP was dit inderdaad het geval, maar allesbehalve in absolute cijfers. Dit kan alleen maar door begrotingen met tekorten, of het aangaan van nieuwe leningen. Gevaarlijk spel dat de toekomst bezwaart.

En dat de toekomst hiermee bezwaard wordt, moge duidelijk zijn. Ik ga hier geen boompje over opzetten, dat deed Frederiek een paar maanden geleden al. Een heel interessante tekst die op duidelijke wijze uitlegt hoe die staatsschuld en haar rentelasten een financiële molensteen zijn voor elke regering en alle beleidsruimte opsoupeert, ten koste van beleid op de zaken ‘waar de mensen echt van wakker liggen’. En de factuur? Die is voor de jonge generatie die de boel mag afbetalen. Goed bestuur? Mijn kl***n!

Mag de rechter stakersposten verbieden om werkwilligen tegen te houden? Volgens 59% van de stemmers op de website van Ter Zake alvast niet, de overige 41% vindt van wel. Ik bevind me heel zeker in het kamp van de mensen die vindt dat de rechter dit zeker kan.

Het conflict bij Carrefour is helemaal uit z'n voegen gebarsten: de vakbonden leggen de boel plat omdat de (nieuw-aangeworven) werknemers van de nieuwe vestiging in Brugge een ander contract gekregen hebben met (mogelijks) andere, lagere loonsvoorwaarden. Nu, ik doe geen uitspraken over dat contract (ik ken het niet) buiten de opmerking dat die werknemers zelf gekozen hebben om bij die vestiging van Carrefour te gaan werken aan die voorwaarden, terwijl er in Vlaanderen (en de regio Brugge) een grote vraag naar werkkrachten is. Als de vakbonden vinden dat dit niet kan, is dat eveneens hun goed recht en mogen ze zeker een beroep doen op het stakingsrecht, al vind ik dat verre van een goede zaak, laat staan een goed actiemiddel. Echter, blijkbaar menen een aantal mensen daar te moeten denken voor anderen: de boel wordt niet alleen platgelegd, maar ook helemaal geblokkeerd. Mensen die de mening van de vakbonden niet delen en gewoon willen gaan werken, worden tegengehouden. U moet niet denken, de vakbond denkt wel voor u. Iedereen is verplicht om mee te staken, met alle financiële gevolgen (in deze koopkrachttijden, cfr diezelfde vakbonden) voor hen vandien.

Gelukkig zijn er nog andere fundamentele rechten naast het stakingsrecht. En daar heeft de directie van Carrefour dan ook gebruik van gemaakt door naar de rechter te stappen om deze rechten af te dwingen. In kortgeding werd beslist de blokkages te verbieden op straffe van dwangsommen. Bemerk dat dit in ons systeem betekent dat individuele stakers die een blokkagepost bemannen gedagvaard kunnen worden, en de vakbond zelf niet gedagvaard kan worden gezien deze geen rechtspersoon is. Individuen dagvaarden is echter niet evident.

Ik denk dat we de laatste jaren, dankzij enkele heethoofden, tegen de grenzen van het stakingsrecht en de verantwoordelijkheden van de vakbonden aan het oplopen zijn en er enkele precedenten geschapen zijn. Denk maar aan de staking van een handvol mensen voor een paar maaltijdcheques op Zaventem kort geleden, waarbij eveneens individuele personen gedagvaard werden, voor de allereerste keer. Ook nu verhardt de toon en zal het wellicht tot dagvaardigingen komen. Het wordt imho dringend tijd dat vakbonden verantwoordelijk gesteld kunnen worden voor hun daden, en men daar begint te beseffen dat niet-stakers ook hun rechten hebben (waar ons gerechtelijk apparaat op dient toe te zien!) en heus wel voor zichzelf kunnen denken. Aanpakken die handel!

Voor mij kan en moet de rechter dus zeker tussenbeide komen hierin, en ervoor zorgen dat iedereens rechten gevrijwaard worden. Maar blijkbaar vertolk ik hier tot mijn grote verbazing een minderheidsmening, althans bij Ter Zake. Wat vindt u hiervan? Ik ben benieuwd.

Neen, ik heb het deze keer niet hierover, maar wel over het feit dat een paar leukerds (zijnde het team hierachter aangevuld met Stefaan, Fanny en Ewoud) mij gisteren drie kiekens gaven als verjaardagscadeau en ze dan ook op ons koerke hebben losgelaten. Eerst de drie kippen gekregen, dan een rol kippengaas, een zak eten en als kers op de taart een potje kippenkruiden voor het geval dat ze niet genoeg eieren leggen. Amai mijn botten, wat ga ik daar nu mee aanvangen op ons klein koerke?

De drie nieuwe bewoners hebben alvast enkele cadeautjes achtergelaten op het bankirai terras en al ferm zitten woelen tussen de planten. Meestal verstoppen ze zich echter in de hoek achter de grote struik, waar je ze nauwelijks ziet zitten. Hopelijk beginnen ze daar geen eieren te leggen, want dan geraken we er nooit aan.

Taken voor deze week dus: het voormalige bloemenperkje afzomen met kippendraad, een schuilhokje maken en een bakske stroo zetten opdat ze hun eitjes op een iets beter bereikbare plaats zouden kunnen leggen.

Lynn moest er eerst niet al te veel van weten, beetje bang van kippen :-D maar ondertussen is ze er al helemaal zot van en kijkt ze uit naar de dagelijkse verse eitjes. Hopelijk lukt dat een beetje.

De namen zijn nog een discussiepunt: Lynn wil gaan voor Bea, Lea en Thea, terwijl ik eerder dacht aan Joëlle, Laurette en Marie.

Voor Bert, Stijn en Stefaan vaneigenst! Na hun vorige meesterzet hebben ze gisteravond met Alumni AfterWork alweer een ferme pluim op hun palmares gezet. De allereerste editie werd meteen een knaller van formaat! Fijn feestje, prachtige locatie, goede DJ's, lekkere wok en vooral heel veel mensen teruggezien. Ik heb er alleszins ferm van genoten, net als die vele anderen wellicht, want ook qua opkomst was het een groot succes. Alweer een prachtige realisatie en een stap vooruit in hun engagement voor de universiteit waar ze (terecht) zo fier op zijn. Meer van dat!

Foto's zijn wellicht binnenkort hier te vinden.

Waarom Jean-Marie Dedecker voor Obama kiest:

Het oude Amerika wankelt en is economisch aangetast door het cowboykapitalisme. De mytische Joe Sixpack werkt zich al jaren te pletter, maar kan amper zijn rekeningen betalen. Als hij zijn werk verliest, verliest hij ook zijn ziekteverzekering. Als zijn auto kapot is, kan hij niet naar zijn werk. Als zijn kinderen naar school moeten, moet er betaald worden. Er is geld voor oorlog maar niet voor gezondheidszorg.

Uit De Standaard.

Het laatste wat ik wel dacht, is dat über-liberaal JMDD zou pleiten voor publieke ziekteverzekering en gezondheidszorg, openbaar vervoer en goedkoop onderwijs. Ofwel zijn de wonderen de wereld nog niet uit en ziet ook hij het licht, ofwel hebben we het over een ordinaire populistische kazakkendraaier.

Nu, gelukkig ben ik niet de enige met deze opmerking. Bij LVB stellen wel meer liberalen (van die donkerblauwe waar ik mezelf zeker niet toe reken ;-)) zich vragen bij deze koers(wijziging) van JMDD en spreekt men van ontmaskeringen als populist die draait met de wind. Of zoals voormalig LDD-stemmer Luc het zelf mooi verwoordt:

een populist laat zich op populaire stromen meedrijven en roeit alleen tegen de stroom in als hem dat stemmen kan opleveren

Wie regelmatig met de fiets aan het Zuid passeert, zal het wel geweten hebben: er zijn werken aan de Capitole en de aannemers hebben er niet beter op gevonden dan hun camionette op het voetpad en een container en wat materiaal op het tweerichtingsfietspad te parkeren. In eerste instantie werd het fietspad tijdelijk verschoven naar de rijweg, die van twee rijstroken gereduceerd werd tot één rijstrook. Sinds 9 oktober kwam daar op onverklaarbare reden een eind aan, met situaties zoals deze tot gevolg:

(bron: fietsbult, zie ook hier)
Ronduit gevaarlijke situaties dus. Dit fietspad is immers een belangrijke fietsas van en naar het centrum, twee richtingen, langs een drukke weg. Ik passeer er ook regelmatig, en moet ook wel dikwijls een minder vriendelijke blik werpen naar idioten die denken dat het fietspad een parkeerstrook is terwijl hun madam geld afhaalt in het bankkantoor, zeker als je staduitwaarts fietst zijn dit levensgevaarlijke toestanden te wijten aan onverantwoord gedrag.

Dit kon niet blijven duren, dacht ook de Gentse Fietsersbond. Met een redelijke groep zakten ze af naar de plaats van afspraak om er zelf een levende afbakening van het fietspad te vormen. Kurt en ik waren uiteraard ook van de partij. In allerijl, lang na een hele resem klachten, zag ook het stadsbestuur in dat dit niet langer kon en om 17u15 (de actie zou beginnen om 17u30) werden alsnog bakens geplaatst om terug een veilig fietspad te bekomen. Ad-hoc politiek, anyone? Ik vraag me af hoe lang het geheel nu zal blijven staan. De werken duren normaal nog drie weken.

Het is trouwens niet de eerste keer dat Gent, de stad wild van fietsen, dergelijke redelijk zware steken laat vallen. Denk maar aan de communicatie rond 1 september, waar de stad aankondigde dat de werken in de Frère Orbanlaan voltooid zijn en men dus terug veilig en snel langs die weg naar school kon. Helaas gold dit enkel voor het autoverkeer (dat terug twee rijstroken ipv eentje kreeg), maar niet voor de fietsers die na dit zegebericht gezwind richting centrum fietsten maar voor een opgebroken fietspad kwamen te staan zonder deftig alternatief, zie hier. Helga stelde er reeds een vraag over in de gemeenteraad van 22 september, net als nog een heleboel andere die toch wel op een ferme domper op de Gentse fietsvreugde wijzen. Voor de geïnteresseerden: fietsbult staat er vol van, naast een aantal terecht positieve punten ook natuurlijk. Maar dat er nog heel wat werk aan de winkel is, is duidelijk.

En nog op een vrij propere manier zelfs: niet eens het toestel moeten openvijzen, laat staan herstarten. Geen seriële connector op gesoldeerd en geen schijven uitgehaald. Met dank aan de SSH-hack van Martin Hinner waarbij ik zijn update-scriptje vervangen heb door een eigen scriptje dat gewoon "sshd -p 22" uitvoert. Terug inloggen, configfile aanpassen, en 't was in de sacoche.